Uyan Artık

Ruh ruh’a kavuşuyor elbet kalp kalbe kavuşur mu meçhul. Allah isterse elbet şer hayır oluveriyor. Kalp dayanamayınca nefsin pervasız oyunlarına, yüz utanıyor Allah’ın huzurunda ve adem dualardan çekiniyor. Elem sarıyor adem’i her zerresine nüfuz ederek. Kaçtıkça kaçası geliyor kendinden fakat biçaredir. Nereye gitse onu biliyor ve yok ondan başka kuvvet. Elemde yuvarlanırken adem toparlanıpta Allah’a şöyle diyor;

Yine sendelesemde gidecek başka kapım yok!
Sana olan korkumdan bu kalbimde elem çok

Adem istiyor zenginliği fakire yardım için. Fakat içinden nefsi diyor hem olur kendin için. Adem elem’e düşüyor böyle düşünükçe. Çünkü adem istiyor zenginliği sadece fakire yardım için…

Adem bir kız sevdi Allah rızası için. Güzelliği ahlağıydı o kızın adem için. Sevdikçe sevdi adem dua etti Allah’a;

Ya Rabbim gireyim cennetine onunla
Rızan için sevdim onu hayreyle bana

Adem’i bir telaş, bir telaş sarıveriyor. Bir yandan Allah’tan rızasını diliyor bir yandan o kız’a sevdası yüceliyor. Sevdası yücelirken engelde olamıyor. Adem yine düşüyor elem’e “dünyalığa bağlandım” diyor. “Oysa ahlağını Allah için sevdim” diyor. Diyor “kavuşamazsak bu kadar sevmiş iken, zaten belli değil Cennet ya da Cehennem !”

Adem’in aklı karıştıkça karışıyor. Elemden eleme bir yolculuk ediyor. Hem diyor evlenmeye şu an yok 3 kuruş param, deşildikçe deşiliyor daha bir vahim yaram.

“Allah herşey’e kadir, mutlak güç sahibi” deyipte biçare yine ona dönüveriyor. Kendi kendine soruyor “dualarım neden kabul olmuyor ?”. Hissediyor o gayb’ı ve günahları bitmiyor.

Adem tertemiz değil kendisine bakıyor. En başa dönüyor ve elem yine sarıyor.

Başka nerde bulurum kalbime çare merhem !
Bitmese de farketmez bende ki bu acı, elem
Yokluktan varlığa taşımışken sen beni
Acıdan acıya at istersen bu bedeni

Şükür bitmez dilimde düşsemde dalalet’e
Yine gelirim kapına uğramam hıyanet’e
İsterim olabilmek en halis kullarından
Ya Rafi Ya Allah ! kurtar beni bataktan

Mustafa Uğur AKÇIL