Uyan Artık

Ruh ruh’a kavuşuyor elbet kalp kalbe kavuşur mu meçhul. Allah isterse elbet şer hayır oluveriyor. Kalp dayanamayınca nefsin pervasız oyunlarına, yüz utanıyor Allah’ın huzurunda ve adem dualardan çekiniyor. Elem sarıyor adem’i her zerresine nüfuz ederek. Kaçtıkça kaçası geliyor kendinden fakat biçaredir. Nereye gitse onu biliyor ve yok ondan başka kuvvet. Elemde yuvarlanırken adem toparlanıpta Allah’a şöyle diyor;

Yine sendelesemde gidecek başka kapım yok!
Sana olan korkumdan bu kalbimde elem çok

Adem istiyor zenginliği fakire yardım için. Fakat içinden nefsi diyor hem olur kendin için. Adem elem’e düşüyor böyle düşünükçe. Çünkü adem istiyor zenginliği sadece fakire yardım için…

Adem bir kız sevdi Allah rızası için. Güzelliği ahlağıydı o kızın adem için. Sevdikçe sevdi adem dua etti Allah’a;

Ya Rabbim gireyim cennetine onunla
Rızan için sevdim onu hayreyle bana

Devamını okumak için tıklayınız »

Nihayet aklımda ve kalbimdeki fikir ve duygu tortularını bırakabileceğim bir blog açabildim. İnsanı insandan uzaklaştıran ve sanılanın aksine birçok yan etkisi bulunan teknoloji dışında yazılar yazmak hoş olacak.

Biliyorum bazen çok uzun cümleler kuruyorum. Ve bu da yazılarımın bir yerden sonra okunmamasına neden oluyor. Artık kısa cümleler kullanmalıyım Şebnem FERAH gibi…

Pek akılcı yazılarında okunmadığını görüyorum. Yani daha çok mizahi ve kendini bir b.k sanan kişilerin yazıları okunuyor. Belli ki insanlar düşünmeye değil gülmeye muhtaç…

Ben yinede yazmak istiyorum. Çünkü en azından düşüncelerime bir yön vereceğim. Ne yazacağım hakkında ise pek bir fikrim yok. Belli olmaz açıkçası. Kod yazarım, şiir yazarım, deneme yazarım, bilimsel makale yazarım, dini yazı yazarım…

Fakat şu var ki bu yeni blogumda birilerini güldürmeye çalışmayacağım. Doğallığımla yazacağım. İnternet piyasasında zaten kullanıcı çekmek için yeterince aptalca yazılar yazan insan var.

Bu arada şu Kasımpaşa ağzımıda biraz toparlayıp gerçek ben gibi yazmalıyım.

Haydi bismillah…